پیاده روی اربعین و ابعاد تربیتی آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیات علمی دانشگاه آیت ا... العظمی بروجردی Tajbakhsh@abru.ac.ir

10.22034/init.2020.94814

چکیده

هدف: توجه به تربیت اسلامی، توجه به حیاتی‌ترین موضوع در جامعة اسلامی است. روی آوردن به تربیت صحیح، پرداختن به ضروری‌ترین امور انسان است که رسالت همة پیام‌آوران الهی نیز بوده است. نظر به اینکه پیاده‌روی اربعین در عراق به‌عنوان سمبل یک آیین دینی تأثیرات تربیتی شگرفی دارد و با توجه به نبودِ پژوهشی در مورد این تأثیرات، محقق با توجه به حضور و مشاهدات میدانی در این رویداد بزرگ و ایفای نقش زائر پژوهشگر، در این مقاله درصدد است آثار تربیتی این رویداد بی‌نظیر را بر فرد، خانواده و جامعه مدنظر قرار دهد. این پژوهش علاوه بر اینکه گام مفید و مؤثری در شناخت تأثیرات تربیتی پیاده‌روی اربعین است، می‌تواند در سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های فرهنگی اجتماعی نیز مورداستفاده قرار گیرد.
روش: داده­های این پژوهش کیفی از طریق مصاحبة نیمه­ساخت­یافته و مشاهدة مشارکتی گردآوری شده است و به کمک روش نمونه­گیری نظری و هدفمند با 25 نفر از پدران و فرزندان آنها در مسیر پیاده‌روی اربعین از شهر نجف تا شهر کربلا در مهرماه 1398 مصاحبه شده است.
یافته‌ها: پس از تحلیل داده­های کیفی سه مضمون اصلی شناسایی شد که عبارت‌اند از:
1. ابعاد تربیتی فردی (بصیرت‌افزایی، افزایش عزت‌نفس، الگوپذیری، تفکر و خودسازی معنوی)؛ 2. ابعاد تربیتی خانوادگی (همگرایی نسل‌ها، اصلاح الگوی مصرف)؛ 3. ابعاد تربیتی اجتماعی (هویت دینی، بهداشت روانی، اعتماد اجتماعی).
نتیجه‌گیری: نتایج کلی پژوهش بیانگر آن است که پیاده‌روی اربعین نقش اساسی در تربیت اسلامی افراد، خانواده‌ها و جامعه دارد.

کلیدواژه‌ها