تبیین نقش امام در تعالی معنوی جامعه با تکیه بر نهج البلاغه

نویسنده

چکیده

زمینه و هدف : پیروی از الگوهای کامل مکمّل در راستای نیل به سعادت و معنویت یکی از راههای عقلایی است. همة انسانها به حکم فطرت در پی استکمال خود هستند. ولی برای نیل به کمالات باید از کسانی پیروی کنند که سعادت و کمالات واقعی را میشناسند و راه رسیدن به آن را میدانند. انسانهای باورمند به خالق بیبدیل بعد از آنکه، با برهانهای عقلی، وجود خدا را با جمیع صفات جمال و جلالش به اثبات میرسانند، طبق حکم عقل، برای دست یافتن به سعادت و معنویت باید از پیامبر رحمت (صلی الله علیه و آله) و امامان معصوم (علیهمالسلام)- که جانشینان به حقّ او هستند- پیروی نمایند.
روش تحقیق : این پژوهش با روش توصیفی - تحلیلی انجام شده و برای گرد آوری داده ها از منابع کتابخانه ای استفاده شده است.
یافته ها و نتیجه گیری: نگارنده در این مقاله کوشش نموده است که چگونگی تحصیل معنویّت و کمالات مطلوب بشریّت را با تکیه به سخنان امیر سخن، حضرت علی علیهالسلام، در نهجالبلاغه نشان دهد. روشن است که پیروی از حضرت علی(علیهالسلام) عین پیروی از پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله) است. چون به تصریح آیه «و أنفسنا و أنفسکم» (آل عمران:61) علی (علیهالسلام) مظهر جمیع صفات پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) جز نبوت است. همچنین پیروی از پیامبر عین پیروی از خداوند است که مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّه (النساء 80) .همچنین پیروی از سایر امامان نیز عین پیروی از امیرالمؤمنین(علیهالسلام) است که آنان مظاهر کمالات علوی (علیهالسلام) و نبوی(صلی الله علیه و آله) هستند.

کلیدواژه‌ها